Merrit naar Griffin lake

Van Merrit naar Griffin lake

Voor vandaag staat er weer een rit van ongeveer 300 km op het programma. Maar daar zijn we natuurlijk niet meer bang voor.
's Ochtends regent het al behoorlijk. De buitentemperatuur is gedaalt naar 5°C, dus het is behoorlijk fris.
Na een half uur is de temperatuur al gedaald naar 1° en de regen gaat over in natte sneeuw!
Jawel, na een kwartier is het helemaal wit om ons heen en sneeuwt het echt hard. De temperatuur is al onder het vriespunt en de auto glibbert over de weg. Kalm aan doen dus.

Na een tijd zakken we wat af in de bergen en stijgt de temperatuur. Regen wordt afgewisseld met zon en zo gaan we verder. In Salmon Arm nemen we voor de verandering geen koffie maar een bak chilli. Dat smaakt trouwens erg goed.

Bij Griffin lake verblijven we in een huis aan het meer. Het huis is voorzien van alle gemakken, zoals een 4-pits gasfornuis,oven en 3 slaapkamers. We zijn zelfvoorziend dus gaan we boodschappen doen in Revelstoke.
Vanavond eten we gebakken aardappelen met vlees van de BBQ, salade en groente. Uiteraard hebben we onze biervoorraad weer aangevuld.

Tot zover.

Van Surrey naar Merrit

Van Surrey naar Merrit

De tocht van Surrey naar Merrit is niet noemenswaardig. Wel hebben we enorm slecht weer onderweg.
Merrit is een klein dorpje in de bergen waar niet veel te beleven is. Wel zijn er voldoende fast-foodtoko's, maar dat hoort erbij.

's Middags even in de lokale pub een pilsje en wat digitale bingo spelen, en 's avonds wat eten bij de buren.
Morgen naar Griffin lake

Op weg naar Surrey (Vaste land)

Terug naar het vaste land

's Morgens een beetje rustig aangedaan. Omdat we vandaag een reisdag hebben, hoeven we niet op tijd weg.
Van Ucluelet naar de boot is zeker 180 km rijden, dus echt plannen lukt toch niet.
Onderweg even een ontbijtje bij de Subway (lekker gezond).
In Nanaimo (vertrek van de ferry) even naar het winkelcentrum. Even rondsnuffelen en dan naar de boot.
Aangekomen bij de ticketverkoop blijkt de ferry van 15.15 uur vol. We kunnen kiezen, of we gaan naar een andere vertrekhaven op ongeveer 20 km waar we meekunnen op de boot van 15.15 uur of wachten op de boot van 17.30 uur. We gaan voor de eerste mogelijkheid, want we hebben nog tijd genoeg.
De boot waar wij nu meevaren heeft als voordeel dat'ie aankomt aan de zuidkant van Vancouver. Ons hotel ligt daar ook dus hoeven we niet dwars door Vancouver.
De tocht duurt wel iest langer, maar er is comfort genoeg aan boord.
Uiteindelijk hebben we nog iets vertraging, omdat er nog een boot voor ons moet worden geleegd.

Vanuit de haven is het nog een 3 kwartier rijden naar het hotel in Surrey (Vancouver).
Daar aangekomen gaan we nog ff eten en pilsen in de lokale pub / sportsbar, en dan maar weer pitten. Morgen gaan we naar Merrit.

Ucluelet en omgeving

Vancouver Island, de boottour

Zo vandaag een rustige dag. Rustig wakker worden en op zoek naar een ontbijt.
Het restaurant waar we gister goed hebben gegeten lijkt ons wel wat. Maar eerst de gastvrouw vragen een boottour voor ons te regelen.
Dat wil ze wel, en we komen terrecht bij Cameron. Rond 13.00 uur zal hij ons zo'n 3 uur meenemen op z'n boot voor een tour.
12.45 inschepen, dus we hebben tijd genoeg.
Het ontbijt was erg goed, en erg veel trouwens. Gebakken aardappelen, ei, spek... Waar wordt ik toch zo dik van...

Na het otbijt even wat kleine boodschappen gedaan en even rondgesnuffeld in het dorpje en de haven.
De boot van Camaron ligt er en ziet er netjes uit. Rond 12.30 uur meldt de schipper zich en kunnen we onze spullen aan boord leggen. Er gaat ok nog een vijfde passagier mee, een dame uit Australie. Nouja, een dame...?
Maar goed, om 13.00 uur varen we de haven van Ucluelet uit. De haven is trouwens erg groot en ook daar zwemt al wat spul rond wat de moeite waard is, zoals zeeleeuwen. Verder zit er langs de kust een nest van de American Eagle. Iets verder zitten er al 2 in de boom. Een mooi aanzicht...
De schipper heeft als doel beren te vinden. Dat wordt dus spannend.
Ucluelet is omringd door ruige kust en kleine rotseilanden, en daar gaan we langs varen.
Bij allerlei strandjes en inhammen dobberen we op zoek naar beren, maar we vinden niets.
Wel zien we nog zeehonden en wat vogels. We varen nog een diepe kloof (water is hier 165m diep) in waar een dag of wat daarvoor beren zijn gezien. Ook daar hebben we geen geluk.
Dan maar weer terug, want we zijn al ruim 2,5 uur op het water.
Op eens zien we wat boven water komen, het zijn walvissen. De schipper zet koers richting de plak waar we ze hebben gezien.
De dieren zijn nog in de buurt, want ze komen nog een aantal keer boven. Camera's klikken als een wilde, maar erg makkelijk is het niet. Een paar vinnen of staarten kunnen we nog vastleggen, maar het geheel wordt lastig. Misschien dat de videocamera's meer hebben vastgelegt. Na de vakantie weten we meer.

Via de semafoon krijgen we bericht dat er toch een beer is gesignaleerd. Daar moeten we dus zijn. De schipper kent de plek, en waarempel loopt er een beer op het vaste land. We kunnen niet echt dichtbij komen, want het geluid van de boot zou hem afschrikken en het water is erg ondiep. We proberen de beer vanaf de boot te fotograveren en te filmen, maar het resultaat is niet bijzonder.
Op een gegeven moment verdwijnt de beer uit zich, en gaan wij verder.

We zien nog een American Eagle in de boom, waar we nog wat foto's van kunnen maken.
Al met al een mooie tocht.
Na ruim 3,5 uur varen meren we aan.

De 2 seniors hadden aan de hoofdweg een clubgebouw gezien van de Canadese veteranen. Daar moesten ze even naar toe.
In het clubhuis hebben ze nog een pilsje gedronken met wat oud-Nederlanders, en kennis gemaakt metde burgemeester van Ucluelet.

Op weg naar het hotel rijden we nog even door naar de vuurtoren. Vanuit dit gebied heb je een mooi uitzicht op de ruige kust van de Pacific.

Het volgende punt op de agenda is het avondeten. En vanavond gaan we voor een pizza.
De 3 heren bestellen een medium-sized pizzaatje. Deze blijkt echter zo groot dat we daar nog zeker 2 avonden onze maag mee kunnen vullen. Inpakken dus maar.

Voor nu lekker slapen en morgen weer naar het vaste land.

Vancouver naar Vancouver Island

Naar Vancouver Island

Vroeg uit bed, want de boot gaat om 8.30 uur.
Omdat het nog zo vroeg was zelf maar de auto uit de parkeergarage gehaald (de ophaalservice van het hotel was nog niet aanwezig).
Gelukkig was dat vlak bij en om 6.50 zat iedereen in de auto. Vanaf het hotel was het ongeveer een half uur rijden naar de ferry en we moeten ook nog tanken.

Al met al om 8.00 uur aangesloten in de rij voor de ferry. Het was redelijk druk.
Om 8.35 uur voer de boot uit de haven op weg naar Vancouver Island. De oversteek duurt ongeveer 1,5 uur. Aan boord zijn alle faciliteiten aanwezig (eten, drinken, etc) en al gauw varen we haven binnen.

Rond 10.15 uur staan we in Nanaimo (Vancouver Island). Even de navigatie instellen en op naar Ucluelet.
Ucluelet ligt aan de westkant van het eiland, aan de stille oceaan op ongeveer 180 km rijden.

Het eiland is ongeveer 100 km breed en 450 km lang, dus best een groot eiland.

In het hotel, dat verscholen ligt in de bossen aan een baai waren ze verrast dat we er al waren. De kamers waren nog niet helemaal schoon, dus koffers neergezet en op onderzoek.

We haddden voor Vancouver Island 3 activiteiten gepland:
1. Rondvlucht met een watervliegtuig
2. Rondvaart om walvissen te zien
3. Rondvaart om beren te zien

Na wat gezoek en overleg besloten om de rondvlucht eerst te doen. De andere 2 activiteiten kosten sowieso veel tijd, en we waren eigenlijk ook een beetj te laat.

De piloot in ons dorp gebeld. Hij wilde ons graag rondvliegen maar zijn vliegtuig was voor onderhoud in Vancouver. Morgen had hij wel tijd, maar wij weer niet. Jammer dus.
Via de VVV uiteindelijk een rondvlucht geboekt in Tofino. Een dorp op 35 km.
Op naar Tofino dus.
Al met al konden we met z'n vieren om 17.30 uur vertrekken. Dit werd uiteindelijk 17.45 uur. Ondertussen maar een bakkie doen.

Het vliegtuig is klaar voor vertrek. Maar zoals misschien bekend zijn die sportvliegtuigjes niet erg groot, dus wie zit waar?

Kees wilde wel helemaal achterin (laadruimte?). Dat gaf direct al een hilarische situati. Maar goed...

Vanaf de haven maakt het vliegtuig koers richting bergen. We zitten al snel op 1,5 km en vliegen langs bergtoppen en gletsjers. Heel erg mooi. Vanaf de bergen richting oceaan om walvissen te zoeken. We hebben geluk. Er zwemmen een paar bultrugwalvissen en de piloot cirkelt er een paar keer mooi overheen.
Vervlogens maken we koers om eventueel beren te zien. Vanuit het vliegtuig is die kans erg klein, maar we hebben wederom geluk.
Op een strand wandelt een zwarte beer, en krijgen zelfs de kans hem te fotograveren.
Na zo'n 45 minuten landt het vliegtuig weer in de haven. Wat een ervaring, super...

Terug in Ucluelet snel wat eten en dan pitten. Morgen zien of de gastvrouw voor ons een boottour kan regelen.

Vancouver

Vancouver

Vandaag de hele dag in Vancouver. Eerst even rustig een ontbijtje en dan met het openbaar vervoer op pad.
Vanaf het hotel is het een paar blokkenlopen naar het centraal station. Daar nemen we de watertaxi naar de andere kant van de haven. Vervolgens de bus naar Grouse Mountain.
Grouse Mountain is een recreatiegebied cq skigebied vlak bij Vancouver. In de zomermaanden kun je er een beetje rondkijken (panorama-uitzichten Vancouver). Ook is er een stuk land ingericht waar 2 grizzlies verblijven. Deze kunnen we natuurlijk niet aan ons voorbij laten gaan...
Als entertainment wordt er ook een houthakkersshow gegeven. Echt Amerikaans, dus veel applaudiseren, schreeuwen en natuurlijk een wedstrijd tussen 2 delen van het publiek.
De kunsten van de heren zijn best indrukwekkend, echte showmensen.
Later bleek dat de 2 beiden wereldkampioen waren / zijn in een aantal onderdelen van het

houthak-spelen, zoals paalklimmen, bijlgooien, boomstamlopen.

Van Grouse Mountain gaan we met de bus naar Stanleypark. Dit is een stadspark van ca. 400 ha, direct in Vancouver. In dit park zou gratis vervoer zijn in de vorm van busjes / trams, maar economie is economie, nu moet je betalen. En dat doen we dus niet.
Dan maar lopen. Het park is enorm groot, dus besluiten we vanaf de haven naar de totempalen

te lopen en niet verder. Ongeveer 1,5 km en goed te doen. Bij de totempalen doen we ff een bakkie.
Omdat het al laat wordt, en het weer zit wat tegen gaan we naar het hotel.
Eten doen we maar weer bij Yaggers.com.

Morgen naar Vancouver Island. Eerst met de ferry en dan nog 180 km rijden. Al met al een lange dag. En omdat we ook nog wat gepland hebben voor morgen gaan we dus met de boot van 8.30 uur. Wekker om 6.00 uur...

Lillooet naar Vancouver via Whistler

Lillooet naar Vancouver via Whistler

Vroeg uit de veren voor een ontbijtje bij de Subway. We doen een keer gezond.
Na het ontbijt snel in de auto want het is een lange rit.
Het weer is erg goed en de omgeving is mooi.
De route zal ons grotendeels door de bergen leiden, wat wederom indrukwekkende plaatjes zal opleveren.
De chef van de brandweer had ons op het hart gedrukt dat we zeker een beer tegen zouden komen. Ach ja, dat zeggen ze allemaal.
Dus op weg.

Na een 3 kwartier rijden is het dan toch zo ver. Een zwarte beer loopt net vanaf de weg een pad in. Film- en fotocamera's liggen al gereed en gaan met die banaan.
De beer is erg rustig en laat zich niet opjagen door een stel maffe Hollanders.
Hij wandelt rustig verder, zodat wij flink wat foto's en film kunnen maken.
Na een tijdje verdwijnt'ie in het bos. Hij blij, wij blij...

De rit verder is mooi, maar we zie geen beren.
Whistler is een echt Amerikaans ski-oord. Alles is nieuw en nagebouwd van Zwitserse en Oostenrijkse architectuur. Het hele dorp is nog ingericht voor de Olympische winterspelen 2010 (zoals de Olympische ringen). Verder is het hele dorp volgestouwd met souvenirwinkels en fastfood-toko's. Dus we gaan naar de Mac voor een burger.
Niet meer gezien dan dat, we gaan verder.

Het laatste deel van de rit naar Vancouver brengt ons nog bij een grote Wall-Mart. Daar stoppen we nog om voor senior 2 spijkerbroeken te kopen. Die zijn daar namelijk erg goedkoop ($17,- / €12,-).

Vanuit het Noorden komen we Vancouver binnen over de Lions Gate brug (een soort kleine Golden gate bridge). Het is al bijna spitsuur en dus vrij druk. Maar goed dat we navigatie hebben...
Na wat omrijden (eenrichtingsverkeer) komen we bij het hotel. Het ligt midden in het centrum, dus dat is we mooi.
Gauw inchecken en Vancouver ontdekken.
Vanuit het hotel zijn we zo in Gastown met de beroemde stoomklok. Als wij er zijn fluit hij net voor 5 uur. Vanuit Gastown lopen we naar Chinatown. De grootste ter wereld trouwens.
Hier is niet veel te zien, en de botanische tuinen zijn net gesloten.

Vlak bij het hotel doen we ff een bakkie en gaan we de uitkijktoren in. Deze is 175 m hoog en biedt een mooi uitzicht over Vancouver.

Nu is het tijd voor wat eten. Dat doen we bij Yaggers.com wat naast ons hotel ligt. Hier hangen een groot aantal TV's waar we nog een paar flitsen van FC Twente tegen Inter kunnen zien. Dat is natuurlijk mooi meegenomen.

Morgen gaan we naar Grouse Mountain en Stanley Park

Wells Gray naar Lillooet

Wells Gray Park naar Lillooet

Een reisdag vandaag. Van Wells Gray naar Lillooet.
Rond 10.30 uur afgerekend na wederom een prima ontbijt om op weg te gaan naar Lillooet.
Bij het tankstation treffen we de Nederlanders van gister opnieuw, en zij wijzen ons op de mogelijkheid om gratis te bellen in de shop. Ons bunt zuunig, dus snel bellen.
Tank zit weer vol dus we kunnen er tegenaan. De tocht leidt ons door het echte Canada. Dus niet alleen natuur maar ook rommelige dorpjes. Vooral het feit dat de houtindustrie hier weg is getrokken heeft daar veel invloed op gehad. Best jammer.

Na ruim een half uur zie we plotseling iets langs de kant van de weg. Was het een beer?
Snel de auto draaien en terug. En jawel, de eerste beer. Alleen voordat we hem kunnen filmen of fotograveren verdwijnt'ie al in het bos. Shit...
Nou ja, komt vast nog wel.

De route naar Lillooet verloopt verder rustig. Langs de route is toch wel veel armoede te zien. Veel indianen die in slechte omstandigheden leven.
Het stadje Lillooet is ook niet echt noemenswaardig. Veel oude gebouwen, maar wel een goed hotel.Bij het hotel zit een saloon, dus daar gaan we even pilsen. In de saloon zat de chef van de brandweer, tevens eigenaar van het hotel, en hij weet ons te vertellen dat er veel beren in de omgeving zitten. Vanaf de parkeerplaats wijst hij ons op de berg nog een 'zwarte stip' aan, wat volgens hem een beer is. We zullen wel zien.
Tussendoor nog even wat eten en weer terug de kroeg in, haha
In de saloon zat de chef van de brandweer, tevens eigenaar van het hotel, en hij weet ons te vertellen dat er veel beren in de omgeving zitten. Vanaf de parkeerplaats wijst hij ons op de berg nog een 'zwarte stip' aan, wat volgens hem een beer is. We zullen wel zien.

Slapen zal wel lukken en morgen is het weer vroeg dag. De tocht naar Vancouver staat voor de deur.